LAZNIPLURALIZAM

Zakon o političkim strankama ne odnosni se samo na način registracije, nego se odnosi i na puteve kojim se reguliš finansiranje političkih stranaka. Ono što izaziva najveću polemiku među akterima političkih igara, predstavlja definiranje pitanja nadležnosti u okviru zakona o strankama. Političke struje iz RS-a striktno se suprotstavljaju ideji i nacrtu koji podrazumijeva registraciju političkih stranaka na državnom nivou. Njihove tendencije usmjerene su ka ojačavanju entitetskih nadležnosti i organa povodom prednacrta iz 2013. godine, a koji je sušta suprotnost tome. Usvajanje zakona o političkim strankama traže predstavnici CIK-a. Međutim, najveći negator usvajanja i implementacije ovo prednacrta jeste SNSD. Upravo oni ponajviše ističu „sporni“ član 27 prednacrta zakona o strankama, a koji reguliše pitanje brisanja stranke iz registra političkih partija. Interesantno je da zastupnici SNSD-a, upravo oni koji se najviše zalažu za potkopavanja zakona o političkim strankama na nivou BiH i koji sebi pripisuju hvalospjeve za dekadenciju prednacrta, najviše se vezuju za probijanje limita potrošnje – koliko stranke mogu potrošiti na lokalnim izborima.

 

Dok se stranke u FBiH zalažu za djelovanje u smislu definiranja sankcija za rad stranaka koji djeluju u interesima protiv BiH, iz RS-a cijene kako bi zabrana davanja naziva samo potakla ekstremizam. Upravo bi alternativa mogla da bude integracija zakona o finansiranju političkih stranaka, koji bi samo postao segment zakona o političkim strankama. Evaluacija bi donijela u svom smislenom značenju olakšanje rada i nadzor CiK-a BiH. To su koristi navedenog nacrta koji bi predstavljao jednu moderniju sadržinu kompliciranog političkog sistema BiH. Jasno je da Politički sistem BiH vapi za neophodnim reformama, no to može da bude poticaj predstavnicima „lažnog pluralizma “, da kreiraju jedinstven zakon o djelovanju političkih stranaka, pod čijim bi okriljem došlo do objedinjavanja mnogih sklopki modela djelovanja političkih „preduzeća“, te olakšalo provođenje primarnih ciljeva u interesu opčeg dobra.

 

Najefikasnije policy rješenje zahtjeva kolektivu saradnju disparatnih političkih subjekata, kojih se tiče zakon o političkim strankama. Toplu vodu ne treba izmišljati, integracija najboljih elemenata prozapadnih evropskih sistema u području zakona o strankama, u jedinstveni BiH model, doima se kao dugoročna alternativa za agendu kojom se bavimo.Savladavanje privatnih interesa političkih individualiteta, u mnogo čemu može olakšati svojevrsni proces „alternativa za uspješnije definiranje sloboda, ograničenja, registracija, političkih djelatnosti u okviru zvaničnih partija, a na državnom nivou.Zakon o političkim strankama zalazi u duboki opseg javne politike, u kojem nosioci najviših državno-pravnih pozicija snose odgovornost za aktualno stanje. Svakako da vrijedan savjet, ili pak predložena alternativa od nekog relevantnog policy analitičara, može pridonijeti ubrzanju procesa formiranja, u ovom slučaju jedinstvenog zakona o političkim strankama na nivou Bosne i Hercegovine.

Comments